قرار بود این نوشته را با عنوان «آخرین فصل پارک ژوراسیک» منتشر کنم، اما مرور حوادث اخیر مرا به این نتیجه رساند که تصورات پیشین ام شتابزده بوده است. گمان می کنم که توجه زیادی به معیارهای جامعه(یا جهان) مدنی، انتظارات ما را از واقعیت خدشه دار کرده است. به نظرم می بایست در رابطه با ویژگی های فرهنگی و تاریخی زیست بوم خاورمیانه موشکافی بیشتری داشت از این نظر که شاید این سخن برخی تربیون های غربی درست باشد که جوامع ما فاقد سرمایه های فرهنگی لازم برای گذار از استبداد مرد(زور)سالار تاریخی و ورود به یک جامعه مدنی باشند.