یک‌ نرمش قهرمانانه دیگر

از هیجانات انتخاباتی چنین برمی آید که یک نرمش قهرمانانه دیگر در راه است. مدام می گویند در دوره تصدی فلانی چند قطعنامه ملیح صادر شد اما فلان شخص در زمان تصدی اش یک قطعنامه وحشتناک دریافت کرد! طوری از قطعنامه صحبت می کنند گویی به دیپلمات ها یا تیم مذاکرات ایرانی نمره انضباط میدادند و برخی ها نمره انضباط خوبی نمی گرفتند! یا نمیدانم قطعنامه ها را به شکل و قیافه مسئول تیم مربوط بوده!! وربطی به رویکرد و سیاستهای کلی نظام نداشته است! مثلاً غربیها از قیافه فلان شخص خوششان می آمده و موقع وضع قطعنامه ، یک قطعنامه ملایم و بی خطر صادر می کردند اما از ریخت و حرکات فلان نفر هم اصلا خوششان نمی‌آمده و با دیدنش یک قطعنامه سنگین وضع کردند! اگر باورتان این است چرا شانس تان را با استخدام ستاره های سینمایی یا موسیقی با آن صدها جراحی زیبایی امتحان نمی کنید!

دوستان اصلاح طلب بنابر صلاحدید نظام به دنبال هر نرمشی هستید باشید.ولی خواهشاً ژست قهرمان به خودتان نگیرید و انتصاب خودتان را هم به حساب انتخاب ملت نگذارید. شما منصوبان نظام اسلامی هستید.از این کشور بی در و پیکر که ملک شخصی خود میدانید هرچه دلتان میخواهد ببخشید...همچنان تکلیف حضور چینی ها در سواحل خلیج فارس به صورت اجازه یا اجاره روشن نشده و یادمان نرفته که حق کشتیرانی در دریای خزر را تا نزدیکی ساحل واگذار شد!

در باشگاه پیرمردان چه می‌گذرد!

هیچ خبری نیست چون برنامه و استراتژی در کار نیست. در حال خط و نشان کشیدن برای یکدیگر ومقصر نشان دادن طرف مقابل برای ایجاد وضع موجود و تهدید به اعدام( دقت کنید استیضاح یا محاکمه نه) یکدیگر هستند، در عین حالی که وضع موجود را بحرانی معرفی می کنند و عملکرد گذشته یکدیگر را زیر سوال میبرند که نشان از بی کفایتی آنان دارد، اما همچنان شیفته کسب کرسی مدیریتی هستند.

در آنسوی دنیا هم باید مناظره دو پیرمرد هول و جنایتکار را دنبال کنیم...!

پدر سوختگان عالم سیاست

مناظره دیشب رو از دید ناظران دیدم! یعنی توجه ام به احسنتهای حامیان اصلاح طلبی بود که منتخبشان را برنده بدون چون چرا اعلام میکردند. برای من نتیجه انتخابات اهمیتی ندارد!چرا که طی این سالها به شناختی از سیستم حاکمیت رسیده ام که هر بار شخصی را قربانی و مسئول سیاست گذاری کلی معرفی نموده و مابقی اعضای تیم هم در یک هیاهوی جمعی تلاش میکنند تا تمامی کاسه و کوزه ها را بر سر او بشکنند!! همه با این رسم آشنا هستند!

حامیان اصلاح طلب از فرصت پیش آمده برای به دست گرفتن قدرت اجرایی آنچنان خوشحالند و سر از پا نمی شناسند که از خود نمی پرسند؛ در راستای احیای مذاکرات با قدرت اول جهان! قرار است چه چیزی را مبادله کنند!؟گمان نکنم طرف آمریکایی به حذف شعار «مرگ بر آمریکا» در خطبه های نماز جمعه قناعت کند؟در دور مذاکرات پیشین، با انهمه هوش و ذکاوتی که از آن دم میزدند در ازای امتیازاتی که بخشیدند چیزی جز یک توافق یکطرفه نصیبشان نشد! اینبار میخواهند چه کنند! قانون کاپیتولاسیون امضا نمایند؟!