به مذاق شما خوش بیایید یا نیایید... باور کنید یا نکنید تاثیری در ماجرا ندارد... واقعیت این است که ما رو دست خوردیم... این را امروز باور نکنید چندسال اینده حتما باور خواهید کرد.

با توجه به آرمان زدایی صورت گرفته از جنبش های اعتراضی و به محاق رفتن خواسته های مربوط به عدالت اجتماعی و مدنی و رفع بحران سوءمدیریت در کشور...اصرار بر مواضع پیشین یک حماقت است. اپوزیسیون ج.ا یکبار دیگر ثابت کرد که نه درکی از قدرت سیاسی دارد و نه شرایطی برای کسب آن... مهمتر انکه فاقد شعور لازم برای دانستن این نکته هستند، که یک مبارزه بی اینده و بدون دستاورد مشخص و ملموس، حداقل باید دارای یک ارمان یا چشم انداز والا باشد که افراد زیان دیده به این حس معنوی دلخوش باشند... در عوض شاهدیم که مبارزه با قدرت سیاسی ، از اساس از هر نوع معنا و آرمان بیشتر و بیشتر تهی میشود و تغییرات اجتماعی در حال ظهور نیز پیش از آنکه به نفع مردم باشند، به کام حاکمیت تمام شده و خواهد شد..یعنی به بهانه فشار عرفی، از زیر بار فشار ارزش‌های خود خلاص میشوند...!و می بینم که بخش های ریز و درشت حاکمیت دیگر نیازی به ریاکاری و عمل به شیوه انقلابی سابق خود ندارند... با خیال راحت می‌توانند مطابق عرف در حال تغییر جامعه عمل کنند و مورد تحسین هم قرار بگیرند...!