از ابتدای شیوع ویروس کرونا در شهر یووهان چین و پخش گسترده خبرهای آن، مردم در تصاویری دیدند که ارتش چین چگونه در مقابله با افرادی که از قوانین منع عبور و مرور تخطئی میکردند با خشونت رفتار میکرد. مرگ یک فرد مظنون به کرونا با شلیک گلوله نشان از عزم دولت برای کنترل رفتار عام مردم بود. دولت چین پس از آن با خرسندی اعلام نمود که در کنترل شیوع این ویروس موفق بوده است. برای شخص من معلوم نیست که تا چه اندازه میتوان به اخبار یک حکومت توتالیتر همچون چین و آمار منتسب به آن اعتماد کرد. دولتی که برای آزادی فردی که نه! برای جان شهروندانش ارزشی قائل نیست، برای نمایش موفقیت، هر شکستی را انکار و هر پیروزی کوچکی را با بزرگنمایی تبلیغ می کند.
صحبت بر سر کشور و مردم چین و حتی مردم ایران و خاورمیانه نیست. چرا که در کشوری چون هندوستان نیز شاهد رفتارهای خشن و پرخاشگرانه نیروهای دولتی در کنترل رفتار مردم بودیم.در اینجا صحبت بر سر نگرشهای عمومی ست یعنی نگاه به شهروند و آزادیهای او و از سوی دیگر اقدامات دولتی و اینکه ما از چه زوایه ای به مسائل می نگریم. نگرشهای سنتی که نقش دولت را همچون یک پدر یا قیم و حتی ارباب برای ملت می پذیرند، بدون شک می پذیرند که دولت حق دارند تخطئی از نظم عمومی را با خشونت و مشت آهنین پاسخ دهد و از حق شلیک به شهروندان قانون شکن نیز برخوردار است. این ذهنیت سنتی با الگویی چینی در مهار گسترش این ویروس،کاملا همسو ست و چنین رفتاری از جانب دولت را تائید می کند.
اما انتظارات دوگانه مردمانی که از یکسو خود را هواخواه آزادیهای مدنی و پذیریش تفاوتهای فردی میدانند و از سوی دیگر دولتها را به خاطر عدم سختگیری در عبور و مرور و کنترل شدید رفتارهای شهروندان به باد اانتقاد میگیرند جای سوال است. کشور سوئد به واسطه زیربنای فرهنگی و قانونی خود، هیچگونه سختگیری در رفتار شهروندان اعمال نکرد. گفته شده که کشور سوئد از جمله کشورهایی ست که به میزان جمعیتش نرخ مرگ و میر بالایی داشته است، با اینحال شهروندان سوئدی دولت را به خاطر این رویکرد، مورد انتقاد و شماتت قرار ندادند. اما در سایر مناطق اوضاع چگونه بود؟ بزرگترین حمله به دولت ترامپ از جانب دموکراتها ، همین بود که سختگیرهای لازم را بر رفتار شهروندان اعمال نکرده است؟! این نوع انتقاد از جانب طیفی که بیشترین مبنای تئوریکی اش بر آزادیهای فردی ست، برای من جای سوال است؟ یعنی این حضرات میخواهند دولت یکباره به یک سیستم توتالیتر تبدیل شود؟! و بعدش چه! دوباره به سیستم لیبرال دموکراسی تغییر ماهیت بدهد؟! و پس از آن نیز، امران و مجریان ضرب و شتم شهروندان-جهت اعمال نظم عمومی- از سوی سیستم حقوقی مورد بازخواست قرار میگیرند یا از مسئولیت مدنی اقداماتشان معاف اند؟!
شیوع این ویروس چینی، جدای از مسائل بسیاری که در زمینه بهداشت و درمان، مسئولیت های حقوقی شرکتها و صاحبان صنایع دانش بنیان برانگیخت، نگرشهای سنتی و نوین در رابطه ملت و دولت را به چالش کشید.